Amsterdamse Stedelijke Bibliotheek
De Amsterdamse Stedelijke Bibliotheek is in 1578 opgericht om het onderwijs in Amsterdam extra te stimuleren/bevorderen. Tot die tijd bevonden boeken zich hoofdzakelijk in bibliotheken van kloosters. De bibliotheek was de eerste ‘openbare’ bibliotheek van de stad en was vooral bedoeld voor de geschoolde burgerij. Met de oprichting van het hoger onderwijs in 1632 (Athenaeum Illustre; nu de Universiteit van Amsterdam) wordt de bibliotheek Athenaeumbibliotheek. De meeste boeken waren geschreven in het Latijn (voertaal van de wetenschap) en Grieks (taal van de bron van alle wetenschap). De boeken stonden op planken boven lessenaars, met de snede naar voren, en waren vastgemaakt met een ketting. De klassieke teksten namen een voorname plaats in en waren op vrijwel alle wetenschapsgebieden belangrijke standaardwerken. Nederlandse boeken waren er nauwelijks. Bloeitijd van de Stedelijke Bibliotheek was in de zeventiende eeuw. De Stedelijke Bibliotheek maakte tal van klassieke teksten (druk en handschrift) toegankelijk. Auteurs als P.C. Hooft konden in de bibliotheek kennis nemen van de klassieke oudheid en lieten op hun beurt de klassieke stof voortleven in de vorm van vertalingen en bewerkingen.
