Plato
Griekse filosoof (427 – 347). Plato (“de brede”, zijn echte naam is Aristocles) is een van de invloedrijkste denkers in de westerse filosofie. Op twintigjarige leeftijd werd hij leerling van Socrates. Plato bezocht meerdere malen Sicilië (Syracuse) in een mislukte poging er zijn politieke idealen en theorieën in de praktijk te brengen. In 387 stichtte hij de Academie in Athene, een school voor de bestudering van filosofie, wiskunde en politieke wetenschappen. Tot aan zijn dood bleef hij hoofd van de Academie. Bijna al zijn werk schreef Plato in dialoogvorm waarin Socrates de hoofdpersoon is. Bekende dialogen zijn Phaedon (een gesprek in de laatste uren van Socrates over de onsterfelijkheid van de ziel), Criton (over de gehoorzaamheid aan de wetten), Symposium (over de liefde waaruit het begrip Platonische liefde is ontstaan). De Apologia (de verdedigingsrede die Socrates volgens Plato uitgesproken zou hebben bij zijn terechtstelling) en de Politiea (over de ideale staat) behoren tot de hoogtepunten van de klassieke letterkunde. Ook bekend is de Vormenleer of Ideeënleer van Plato: dingen die wij waarnemen zijn slecht een afspiegeling die deelheeft aan een onveranderlijke en objectieve vorm of idee.