Sophocles
Sophocles (496 – 406) was de tweede van de drie grote Griekse tragediedichters uit Athene. De andere twee zijn Aeschylus en Euripides. Hij leefde in de roerige vijfde eeuw van Perzische Oorlogen en de Peloponnesische Oorlog en bekleedde enkele hoge functies bekleed als strateeg en schatmeester. Hij symboliseerde voor velen de klassieke Atheense waarden, idealisme, formele perfectie en waardigheid. In 468 won hij als tragediedichter met zijn debuut zijn eerste overwinning tijdens het jaarlijkse grote tragediefestival de Dionysia in Athene. Zijn mededinger was Aeschylus. In totaal won hij 24 traditionele dichtwedstrijden. Als toneelschrijver was Sophocles een vernieuwer met als belangrijkste vernieuwing de introductie van de derde acteur. Hierdoor werd een gecompliceerder plot mogelijk. Van de meer dan 120 (volgens sommigen 130) stukken die aan hem zijn toegeschreven, zijn er slechts 7 bewaard. In volgorde van eerste opvoering: Aias (Ajax), Antigone, Electra, Oedipus Tyrannus (Koning Oedipus), Trachiniae (Meisjes uit Trachis), Philoctetes en Oedipus Coloneus (Oedipus in Colonus). Van het satyrspel Ichneutae (De speurhonden) zijn grote delen op papyrus teruggevonden.
