Vlakdruk
Druktechniek, waarbij de af te drukken voorstelling op een vlakke geprepareerde ondergrond is aangebracht. Vlakdruk is gebaseerd op het chemische principe van afstoting van water en vet. De Duitser Aloys Senefelder ontdekt in 1798 dat een geprepareerde kalksteen met een met vetstof aangebrachte tekening een afdruk op papier kan maken door de steen voor het drukken met water te bevochtigen. De aangebrachte vette inkt pakt wel op de vette tekening maar niet op het water. Hij noemde zijn uitvinding lithografie. Twee moderne vormen van vlakdruk zijn
offset dat gebruik maakt van een vlakke plaat en rubberen rol in plaats van een steen, en
digitaal drukken dat bestaat uit een computeropstelling met kleurenprinter in combinatie met een drukpers met de vlakdruk techniek.