Incunabel
Latijn voor wiegendruk. Letterlijke betekenis; windsel, wieg, bakermat, aanvang. De boeken met losse loden letters gedrukt vanaf het begin van de boekdrukkunst tot 1 januari 1501 worden aangeduid als incunabelen. Incunabelen leken aanvankelijk op handschriften. De eerste boeken werden met zwarte inkt gedrukt en de initialen (beginletters) werden in kleur met de hand toegevoegd. Dit gebeurde ook met andere vormen van versiering of verwijzingen in het boek. In 1457 verscheen bij Peter Schöffer te Mainz Psalterium. Dit was het eerste omvangrijke boek dat in meer kleuren gedrukt was. De oplagen van de boeken in het begin van de boekdrukkunst varieerden van 100 tot 200 exemplaren. Aan het einde van de 15de eeuw konden sommige boeken oplagen krijgen tot een duizendtal. Het aantal titels uit deze periode bedraagt ongeveer 29.000. Totaal worden er nu in bibliotheken ongeveer 500.000 exemplaren incunabelen bewaard. De boeken gedrukt vanaf 1 januari 1501 tot 1 januari 1541 worden postincunabelen genoemd. Deze laatste term slaat in eerste instantie op de in de Nederlanden gedrukte boeken maar wordt nu voor alle boeken uit die periode gebruikt.
